De Russische revolutie op de schroothoop. En veel meer zeg ik niet.

Winschoterweg 1 te Groningen. Schroothoop SimmereN. Afgedankte stukken metaal met onduidelijke afkomst. Een ondergaande zon die schijnt op Majakovski – persoonlijke held van de schrijver, lees ‘Voor de stem’ – en de Dixie waarboven hij hangt. Niet om zijn ontlasting te doen maar omdat zijn revolutionaire compagnon en taalkunstenaar Viktor Chlebnikov dat wel deed en nu om toiletpapier schreeuwt dat zijn revolutionaire kontgat van viezigheid moet ontdoen. Wanneer je broeder in de strijd zonder toiletpapier zit dan trek je natuurlijk het dak van zijn Dixie en geef je het hem. Omdat de revolutie kameraadschap belieft.

Het is de humor waarmee de voorstelling van PeerGroup mee is doordrenkt. De combinatie van deze humor met een inventief decor zorgt voor geslaagde passages zoals de Russische revolutie in drie minuten en trainingspak. Missie zkt. Massa is samen te vatten als een voorstelling die vermaakt maar een moralistische ondertoon niet schuwt. Wanneer deze ondertoon versterkt wordt, wordt het voor mij wat ongemakkelijk. Want waar klagen we nou echt over wanneer we in relatieve vrede leven en twee heren met geweldig plezier de Russische revolutionaire gedachte tot dronkenmanspraat kunnen degraderen?

We leven in een tijd waarin (weer) genoten wordt. Een tijd van hoop op verbetering en groeiend vertrouwen in de medemens. Denk ik. De PeerGroup wil ons de keerzijde van deze glanzende medaille laten zien. Ik vraag me af of het aankomt dan wel gepast is. Maar nodig en creatief uitgevoerd is het wel.

Trek wat warms aan en ga.