Interview met Lynn Zwartsenburg

Weleens naar de Museumnacht geweest? Of heb je misschien zelfs zo’n “Olle Grieze” shirt van de Groningen Store in de kast hangen? Daar kan je Lynn Zwartsenburg (mede) voor bedanken. Lynn is al een hele tijd actief in de cultuursector van Groningen. Na drie succesvolle edities van de Groninger Museumnacht in 2017, 2018 en 2019 is ze ook dit jaar weer projectleider van dit fantastische evenement. Ook is ze is druk bij Marketing Groningen om al het schoons wat deze provincie en stad te bieden hebben aan de man of vrouw te brengen. Ik ging samen met Lynn en een goed glas wijn in haar achtertuin in Oosterpark zitten tussen al het groen om het te hebben over haar onverwachte loopbaan en werkverleden, haar vele georganiseerde evenementen en de wens van Lynn om kunst en cultuur toegankelijker te maken voor een breder publiek.

Hoi Lynn! Ik ken jou van het samenwerken bij het Clash XXL-festival een aantal jaar geleden. Maar jij doet veel meer in de culturele sector. De Museumnacht bijvoorbeeld. En die leuke nieuwe shirts van de Groningen Store (VVV) bijvoorbeeld met “Olle Grieze” erop. Kan je daar wat meer over vertellen?

Ja, de Groningen Store (VVV) waar de shirts te koop zijn, valt onder Marketing Groningen waar ik werkzaam ben. Je kunt het zien als een organisatie die laat zien dat er niets boven Groningen gaat, voor zowel toeristen uit binnen- als buitenland. En natuurlijk de eigen bewoners. We proberen mensen te verwijzen naar alle mooie plekken die deze provincie te bieden heeft. Dat doen we door middel van campagnes en promoties waarmee we de stad en provincie zo goed en zo leuk mogelijk willen overbrengen aan onze medemens. Want Groningen is natuurlijk fantastisch en waarom zouden we dat ook niet willen delen? We hebben vorig jaar onze nieuwe huisstijl van Groningen gelanceerd. Dus alle thematiek, kleuren, lettertype en dergelijke. Het refereert aan de stad en de provincie. Daarbij hebben we bijvoorbeeld een eigen lettertype ontworpen dat gebaseerd is op de typografieën van Wim Crouwel. De inspiratie komt van bijvoorbeeld de teksten op oude winkelpanden. Oude typografie die typisch is voor Groningen. En dat lettertype hebben we ontwikkeld tot wat het nu is. Een oud-student van Minerva is daar verantwoordelijk voor: Jelmar Geertsma De gehele huisstijl is samen door ongeveer 200 Groningers gecreëerd, voor Groningers. Denk daarbij bijvoorbeeld aan het gebruik van kleuren zoals patinagroen, (top van de Martinitoren) bakstainrood en mosterdgeel. Dit trekken we door naar alles wat we ontwikkelen: de stadsgidsen, een campagne zoals “Gelukkig ben je in Groningen”, tot aan de mokken in de Groninger Store toe. Toen de huisstijl volledig af was, organiseerde ik een evenement om de huisstijl te lanceren en dit te vieren. Dat was tijdens Lets Gro in het Grand Theatre. Toen hebben we die huisstijl gepresenteerd aan alle betrokkenen, ondernemers, stakeholders, relaties, gemeente, provincie en noem maar op, die de huisstijl eventueel zouden willen gebruiken. Mijn werk is gelukkig, zoals je ziet, behoorlijk divers en verassend.

Vanwaar je liefde voor de stad en ommeland Groningen?

Laat ik beginnen met zeggen dat in Groningen blijven eigenlijk helemaal niet de bedoeling was. Ik kom zelf uit Haren, heb in de stad op school gezeten en ook gestudeerd. Het plan was om weg te gaan. Om naar de randstad te gaan, kijken wat de wereld mij te bieden had. Maar door de dingen die ik hier kon doen, zoals de stages die ik kon volgen, de projecten waar ik aan kon werken en ook natuurlijk mijn vrienden, ben ik gebleven. En uiteindelijk heeft dat een soort vorm gekregen, waardoor ik de stad en niet te vergeten de provincie, want die vind ik echt prachtig, heel erg ben gaan waarderen. Mede omdat ik hem telkens in een nieuwe fase in mijn leven opnieuw heb leren kennen. Elke keer ontdekte ik nieuwe kansen en nieuwe dingen om te doen. Ik bleef uitgedaagd. Dat en het gevoel dat ik me hier heel erg thuis voel. Ik vind het ontzettend leuk om naar andere steden te gaan of naar het buitenland, maar telkens als ik weer aankom op het station en ik zie de Olle Grieze krijg ik weer hetzelfde gevoel over mij heen; dit is mijn stad. Ik ben weer thuis. Groningen is voor mij heel bijzonder. Het is namelijk een stad die geroemd is om zijn verre afstand. Daarom vind ik het een soort van hidden gem die je telkens moet ontdekken. Wat ik vaak zie is dat mensen van buitenaf een specifiek beeld van Groningen hebben: het is ver weg, je kan er lekker feesten en dat is het. Maar als ze er zijn geweest hebben ze meer het inzicht dat het een gezellige thuishaven is. Het dorpsgevoel is hier meer aanwezig. Het blijft voor iedereen een soort van vertraging die je moet ontdekken. Als je er niet bent geweest kan je niet veel over Groningen zeggen. Je moet het echt ervaren. Het geeft meer kansen omdat hier nog lang niet alles is. Alles wat je als persoon nodig hebt op gebied van cultuur is er of het ondergaat nog een ontwikkeling of opkomst. Maar je hebt elkaar er heel erg in nodig. Je ziet er geen rivaliteit maar een cohesie van een groep die er gezamenlijk wat van wil maken. Een groep jonge mensen die ook echt voor Groningen staat en daarbij Groningen ook een mooi podium wil geven. In bijvoorbeeld Amsterdam kan je nog naar een andere stad gaan wegens een gemis van iets. Hier moet je het zelf verwezenlijken, er zijn minder plekken om even naar uit te wijken. Dat kun je als een probleem zien maar het biedt ook zeker kansen.

Welke kansen heb jij zelf aangegrepen in de tijd dat je nog studeerde?

Eigenlijk wist ik bij God niet wat ik wilde gaan doen met mijn leven. Ik had qua studie voor communicatie gekozen omdat het een brede studie is. Op een gegeven moment zat ik in die studie en wist ik niet welke kant ik ermee op moest. Marketeer worden leek me niets. En kijk waar ik nu ben. Tijdens mijn studie  ben ik er een half jaar tussenuit gegaan om te ontdekken wat ik leuk zou vinden. Destijds bood de moeder van een beste vriend aan om mee te lopen als stage op haar werk. Zij was en is de directrice van het GRID Grafisch Museum in de Sint-Jansstraat. Toentertijd was het museum net verhuisd naar die locatie. Ik viel middenin het plannen van de opening voor het nieuwe museum. Ik heb een half jaar meegelopen met haar op weg naar de opening van het museum. Na dat half jaar wist ik het. Dit vind ik echt mega gaaf. Ik heb zelfs hele boekenplanken ingericht, alles wat je kan verzinnen wat er bij zo’n herplaatsing en opening komt kijken. Ik vond het zo leuk om daar deel van uit te maken. Ik zie mezelf nog staan, met doodsangsten op die steiger die plank in te richten. Hoe de organisatie van een museum in z’n werk gaat, zich vormt op een nieuwe plek. Dat kijkje daarin krijgen vond ik fantastisch. En daar heb ik mijn hele toekomst op ingericht, een pure gok dus. Vanuit daar ben ik ook gaan stage lopen bij het Groninger Museum op de evenementenafdeling en daar ben ik tot op de dag van vandaag nooit meer weggegaan. Ik ben er nu floormanager. Uiteindelijk ben ik via het Groninger Museum nog betrokken geraakt bij de Groninger Museumnacht en mag me nu ook voor het derde jaar op rij projectleider noemen van de Museumnacht.

De Museumnacht zelf is een nacht die bedoeld is voor iedereen. Helaas wordt een museum vaak gezien als iets hoogdrempeligs en elitairs. Met de Museumnacht proberen we de Groningse musea toegankelijk te maken voor iedereen. Gezinnen die weinig te besteden hebben  kunnen dan wel langskomen. Jonge mensen, studenten en ga zo maar door. Voornamelijk internationale studenten gebruiken de Museumnacht om de stad Groningen te leren kennen. Het is echt een goodwill project om vooral de musea op een andere manier te laten zien, met name de kleinere musea. Leuk feitje trouwens: Als je het bandje bewaart van de Museumnacht mag je dat bandje datzelfde jaar inleveren bij een museum naar keuze om dat museum nogmaals te bezoeken. Het biedt een heel nieuw perspectief voor het jongere publiek.

Wat vond je moeilijk aan het beginnen in een werkomgeving waarin je nog zo jong bent maar wel al veel verantwoordelijkheid moet dragen, terwijl je eigenlijk nog niet zoveel ervaring had in die sector?

Als jong persoon is het denk ik best wel lastig om überhaupt ergens je gehoord te voelen of serieus genomen te worden. Dat je het idee hebt dat je nog niet zoveel weet. Dan kom je ineens in een echte werkende wereld en hoe ga je daarmee om? En wat is jouw waarde bij een bedrijf of een evenement? Vaak gaat het ook wel goed maar ik kon eerst niet echt genieten van de dingen die ik gemaakt of georganiseerd had. Ik was te druk bezig met de fouten die ik had gemaakt of situaties die niet waren gelopen zoals ik dat had gewild. Ik worstel daar nog steeds wel mee maar kan het nu beter loslaten. Maar een perfectionist zal ik wat dat betreft altijd blijven.

Heb jij valkuilen op professioneel gebied waardoor je soms in de problemen komt of jezelf meer werk geeft dan nodig is?

Ja natuurlijk! Ik geloof dat iedereen valkuilen heeft. Wat ik heel erg van mezelf ken is dat ik bizar veel dingen leuk vind. In het verleden heb ik er moeite mee gehad om dat allemaal goed te plannen en te prioriteren. Nu gaat dat een stuk beter gelukkig naarmate je werkervaring groter wordt. Op het moment zelf, als ik een evenement organiseer of vlak erna, zie ik altijd precies wat er op dat moment misgaat. Dingen die de bezoekers waarschijnlijk niet eens doorhebben. Ik maak op dat moment al een lijstje in mijn hoofd met verbeterpunten voor een volgende keer. Vaak kan ik maanden erna pas zien dat het een groot succes is geweest. In het moment zelf zit je in zo’n werkflow dat je er nog niet zo van kan genieten als dat je zou willen doen. Al helemaal als je jong bent en nog geen ervaring hebt, heb je nog niks om het mee te vergelijken of om te kunnen zeggen dat je al verschillende dingen hebt gedaan en dat je credits al aanzienlijk zijn. Ik ben nog echt aan het ontdekken wat ik heel leuk vind. Het zou prima kunnen dat ik over vijf jaar weer totaal iets anders ga doen. Elk jaar wil ik iets nieuws te doen hebben, waar ik nieuwe ervaringen in opdoe. En soms wil ik ook gewoon een festival draaien en vrijwilligers aansturen. Ik wil dingen vanuit verschillende perspectieven kunnen zien zodat je daarvan leert. Of ik nou een grote campagne leid of vrijwilliger ben. Ik vind beide even belangrijk. Het maakt niet uit waar je staat in een organisatie, je doet het met z’n allen. Als je doorgaat in een organisatie moet je van elk aspect wel iets af weten vind ik.

En aan welke projecten werk je momenteel? Heb je iets waarvan je zegt, hier moeten mensen heengaan!?

Nou de Museumnacht dus! Het is afgelopen drie jaar een cultureel begrip geworden in de stad. En daarbij is het een project van alle vijf musea in de binnenstad van Groningen. Afgelopen jaren was het dan ook volledig uitverkocht. De gemiddelde leeftijd van de bezoekers is tussen de twintig en dertig jaar. Wat wel opvallend is, aangezien de gemiddelde museumbezoeker een stuk ouder is dan dat. Hier komen voornamelijk de studenten, internationals en twintigers/dertigers op af. We proberen dus de musea laagdrempelig te presenteren zodat iedereen zich welkom voelt. Dat is tot nu toe een heel groot succes geweest! Dit jaar een limited edition. In verband met corona kunnen we natuurlijk minder bezoekers ontvangen. Ook nieuw is dat mensen nu hun eigen museumnacht moeten samenstellen door middel van het reserveren van tijdsloten. Op de website kun je tickets halen voor de musea voor verschillende tijdsloten. Normaal zitten we rond de 3500 bezoekers en deze editie zal zeker verminderen tot de helft daarvan. Maar we zijn natuurlijk alsnog ontzettend dankbaar en blij dat we dit jaar ook het project hebben kunnen doorzetten. En het programma is er zeker ook niet minder om. Met onder andere optredens van S10, Cashmyra en Mohammed Yusuf Boss. Maar ook workshops zoals een cursus Gronings en veel meer.

Vanaf 14 november is in het Groninger Museum een grootse tentoonstelling te zien over de Rolling Stones. Dit valt samen met de jaarlijkse stadscampagne van Marketing Groningen. Tegelijk met de start van de tentoonstelling lanceren wij onze jaarlijkse stadscampagne, dit jaar onder de noemer Groningen: “Off the beaten track”. In de campagne staat de eigenzinnigheid van de stad en haar inwoners centraal. Net zoals de Stones destijds op hun eigen manier pionierden op het gebied van rock-‘n-roll. Als campagnemanager ben ik met een team bezig om dit concept vorm te geven en uit te werken.

En tot slotte, de meest lastige vraag voor jou, kan jij voor mij in één zin zeggen waarom Groningen zo fantastisch is?

“Het is mijn thuis waar ik me gelukkig voel.”

Instagram
LinkedIn
Groninger Museum
Marketing Groningen