Wansmakelijk Goed #2: Irréversible | Vera Zienema

Filmcurator Derek Boudewijn Derek zegt:

“Ben je een filmliefhebber die van uitdagende films houdt en graag de grenzen van het medium (en jezelf) opzoekt? Dan is Irréversible een film die je niet mag missen!”


English

Het heeft even geduurd, maar na tien maanden is Wansmakelijk Goed dan eindelijk terug met een nieuwe film in Vera! De eerste editie, waarop Tommy Wiseau’s The Room vertoond werd, was met een uitverkochte zaal direct een succes. Die ‘slechtste film ooit gemaakt’ was vooral voor mensen met een goede wansmaak. Deze tweede kan daadwerkelijk wansmakelijk goed genoemd worden. Of de zaal weer volledig gevuld zal zijn (of blijven) is nog de vraag want Irréversible is zeker geen film voor iedereen.

Gaspar Noé’s films staan vooral bekend om seks, drugs en geweld en de rauwe, vaak hallucinante wijze waarop dit in beeld gebracht wordt. Zijn doorbraakfilm Irréversible toont een helse nacht in Parijs, waarin Marcus (Vincent Cassel) samen met zijn vriend Pierre (Albert Dupontel) op zoek gaat naar zijn verdwenen vriendin Alex (Monica Bellucci). Dit leidt ze onder andere langs grimmige steegjes, wilde feesten en een ondergrondse sm-club genaamd Rectum, waar het grootste gedeelte van het geweld plaatsvindt. De omgekeerd chronologische vertelling, het duizelingwekkende camerawerk en de pulserende soundtrack van Thomas Bangalter (de ene helft van Daft Punk) dragen allemaal bij aan een koortsachtige nachtmerrie van 97 minuten.

De film heeft echter maar negen minuten nodig om veel kijkers de bioscoopzaal uit te jagen of hun tv uit te doen zetten. Zo lang duurt de controversiële verkrachtingsscène waar de film berucht om is. In tegenstelling tot het uitvergrootte geweld in Club Rectum gebruikt Noé hier geen extra geluidseffecten of overdreven cameravoering om de scène te versterken. Juist door het gebrek aan deze hulpmiddelen wordt de film voor korte tijd documentaire-achtig en voelt de kijker zich een machteloze observant; een toevallige voorbijganger die iets weerzinwekkends ziet maar zijn ogen er niet van af kan of wil houden. Voor sommigen is deze scène te realistisch. Het verbeeldt iets vreselijks waarmee ze tijdens het kijken van een film niet geconfronteerd willen worden. Wansmakelijk is het ongetwijfeld, maar ik zou het wansmakelijk goed noemen en een knap staaltje filmmaken. Meestal ga je naar een bloederige horrorfilm of een gewelddadige exploitatiefilm met de intentie om geshockeerd te worden. Irréversible is een van de weinige films die de kijker onvrijwillig en onverwacht weet te shockeren en daardoor is het effect des te groter.

Ben je een filmliefhebber die van uitdagende films houdt en graag de grenzen van het medium (en jezelf) opzoekt? Dan is Irréversible een film die je niet mag missen! Ook technisch zit de film sterk in elkaar en je zou de regisseur tekortdoen door de film alleen op zijn shock value te beoordelen. Dr. Miklós Kiss (Assistent Professor in Film and Media Studies op de RUG) zal de film daarom inleiden met een presentatie over ‘The Effect of Inverse Narration’.

Wansmakelijk Goed #2: Irréversible
 dinsdag 22 mei, 20:30
 6 (regulier) • 5 (Vera clubkaart) • kaartje kopen
 Vera Zienema
 Facebook

Filmcurator Derek Boudewijn Derek says:

“Are you a movie lover who enjoys challenging films and who likes to test the limits of the medium (and yourself)? Then Irréversible is a movie you cannot miss.”


It took a little while, but after ten months Wansmakelijk Goed (Distastefully Good) is finally back with a new movie in Vera! The first edition, which showed Tommy Wiseau’s The Room, was an immediate success with a sold out evening. That ‘worst movie ever made’ was particularly aimed at those with good distaste. The second edition can actually be called distastefully good. Whether the room will be filled (or remain filled) entirely is the question as Irréversible is definitely not a movie for everyone.

Gaspar Noé’s movies are mostly famous for sex, drugs, violence, and the hallucinatory style in which these are brought to the screen. His break-through film Irréversible shows a hellish night in Paris where Marcus (Vincent Cassel), together with his friend Pierre (Albert Dupontel), is looking for his disappeared girlfriend Alex (Monica Bellucci). This leads them past dark alleys, wild parties, and an underground sm-club called Rectum, where most of the violence takes place. The reverse chronologic narration, the dizzying camerawork, and the pulsating soundtrack by Thomas Bangalter (one half of Daft Punk) all contribute to a feverish nightmare of 97 minutes.

However, the movie needs only nine minutes to drive most visitors out of the cinema or make them turn of their televisions. That’s how long the infamous controversial rape scene the movie is known for lasts. Contrary to the enlarged violence in Club Rectum, Noé doesn’t use any additional sound effects or camerawork to enhance the scene. The lack of these tools gives the movie a temporary documentary effect and turns the viewer into a helpless observant, an accidental passer-by who sees something repulsive but cannot turn his eyes from it. For some this scene is a bit too realistic. It depicts something terrible they don’t want to be confronted with while watching a movie. It’s definitely distasteful, but I’d call it distastefully good and an impressive piece of film making. Usually you go to a bloody horror movie or a violent exploitation film with the intention to be shocked. Irréversible however, is one of the few movies that shock the audience involuntarily and unexpectedly, which makes the impact even greater.

Are you a movie lover who enjoys challenging films and who likes to test the limits of the medium (and yourself)? Then Irréversible is a movie you cannot miss. The movie is technically very strong as well and judging it by its shock value alone, would definitely sell the director short. Therefore, Dr. Miklós Kiss (Assistent Professor in Film and Media Studies op at the RUG) will introduce the movie with a presentation on ‘The Effect of Inverse Narration’.