Salon des Refusés | CBK Groningen

Kunstcurator Maayke Meijering Kunstcurator Maayke zegt:

“Hoewel deze kunstenaars niet deelnemen aan de expositie in Museum De Fundatie, is hun werk meer dan de moeite waard. Het signaal: er is zoveel goeds ingediend, en de kwaliteit is zo hoog, dat kiezen moeilijk is. Het is een viering van Nederlandse kunst.”


 English

Een beetje lullig is het wel, om niet te worden gekozen voor de ZomerExpo 2017 in Museum De Fundatie. Gelukkig is daar dan de Salon des Refusés, de Salon der Geweigerden, in het CBK Groningen. Dat mag klinken als een schamele prijs, meedoen aan een expositie met zo’n naam (het klinkt tenslotte een beetje als een treurige Poedelprijs), maar zulke Salons staan in een lange traditie.

In de negentiende eeuw was het de Parijse Salon die de officiële smaak bepaalde. Een vakjury was verantwoordelijk voor het selecteren van de beste werken van de meest vooraanstaande kunstenaars. Let wel: deze kunstenaars dienden te schilderen in de stijl van de École des Beaux Arts, een zeer geïdealiseerd ‘realisme’. Kunstenaars die het goed deden op de Salon konden rekenen op lucratieve opdrachten. In 1863 werd maar liefst tweederde van de ingediende werken geweigerd en door de daaropvolgende protesten besloot keizer Napoleon III dat ook de geweigerde werken tentoongesteld moesten worden, en wel in hetzelfde gebouw als de geaccepteerde werken.

Het werk van inmiddels beroemde kunstenaars als Manet, Whistler en Cézanne was te zien op deze destijds nogal schandaleuze tentoonstelling. Het werd door het toegestroomde publiek bekritiseerd en uitgelachen. Toch bleek de Salon des Refusés, en ook de in de daaropvolgende jaren georganiseerde Salon des Indépendants, belangrijk voor de ontwikkeling van een nieuwe kunst, los van wat gedoceerd werd aan de officiële academies. De geweigerde kunstenaars gebruikten hun afwijzing als geuzennaam: wij zijn de geweigerden, wij zetten ons af tegen het academisme!

Terug naar Groningen: in het CBK is dus werk te zien dat door een schaduwjury is gekozen uit het enorme aanbod van de ZomerExpo 2017, met als thema Water. Hoewel deze kunstenaars niet deelnemen aan de expositie in Museum De Fundatie, is hun werk meer dan de moeite waard. Het signaal: er is zoveel goeds ingediend, en de kwaliteit is zo hoog, dat kiezen moeilijk is. Het is een viering van Nederlandse kunst. Een heel ander uitgangspunt dan in 1863, en van afzetten is nu geen sprake. Maar toch, die geuzennaam, die mag best behouden blijven.

Salon des Refusés
  tot en met zaterdag 17 juni
 gratis
 CBK Groningen

Kunstcurator Maayke Meijering Art curator Maayke says:

“Although these artists don’t take part in the exposition in Museum De Fundatie, their work is more than worthy of your time. The signal: so much good work has been turned in and the overall quality is of such a high level, making it difficult to choose. It’s a celebration of Dutch art.”


It’s a bit shitty though, not being selected for the ZomerExpo 2017 in Museum De Fundatie. Luckily however, there is Salon des Refusés, the salon of the refused, in CBK Groningen. It may sound like a petty prize, partaking in an exhibition with such a name (after all it does sound like a sad consolation prize), but such Salons form a longstanding tradition.

In the 19th century it was the Parisian Salon which­­ determined the official taste. A professional jury was responsible for the selection of the best works by the most prominent artists. Mind you, these artists were required to paint according to the style of the Ecole des Beaux Arts, a highly idealized ‘realism’. Artists who did well at the Salon could count on lucrative orders. In 1863, no less than two thirds of the turned in works were rejected and after ensuing protests emperor Napoleon III decided that the refused works were to be exhibited as well, in the same building as the accepted ones at that.

The work of now famous artists like Manet, Whistler, and Cézanne was shown in this, at the time, quite scandalous exhibition. It was criticized and mocked by the audience. Yet, the Salon des Refusés and the consequently organized Salon des Indépendants, proved to be important for the development of a new art, different from that what was taught at the official academies. The refused artists used their rejection as a moniker: we are the refused, we resist against academism!

Back to Groningen: the CBK shows works that are selected by a shadow panel from the enormous offer of ZomerExpo 2017, which has Water as its theme. Although these artists don’t take part in the exposition in Museum De Fundatie, their work is more than worthy of your time. The signal: so much good work has been turned in and the overall quality is of such a high level, making it difficult to choose. It’s a celebration of Dutch art. An entirely different vantage point than the one in 1863 that has nothing to do with resistance. The moniker, however, may be kept.