World Press Photo Exhibition 2020 | Synagoge Groningen

Nicky zegt:

“Er is veel verdriet en woede te zien op veel van de foto’s maar ook veel verbroedering en liefde, als je even de tijd neemt om goed te kijken. Dat is ook de voornaamste reden om toch even de moeite te nemen om naar de tentoonstelling te gaan, in plaats van de foto’s op internet te bekijken, sommige dingen zie je alleen wanneer je er recht voor staat.”


English

Aan het eind van de Folkingestraat staat de synagoge. Een mooi en opvallend gebouw waar je heel vaak langsfietst en na de eerste keer niet echt goed meer naar kijkt, laat staan naar binnen gaat. Van 19 november tot en met 6 december 2020 fungeert de synagoge als expositieruimte voor het NonFiction Photo Festival. Ik stel het altijd erg op prijs als een expositie of voorstelling samengaat met een gave locatie waar je normaal gesproken niet (vaak) naar binnen gaat. Rondneuzen in het moois van Groningen en tussen prachtige foto’s van over de hele wereld is een hele goede manier om een aantal vrije uurtjes te besteden. Op de begane grond zijn de winnende foto’s van “World Press Photo” te vinden, gekozen uit meer dan 73.000 inzendingen, uitgestald op, veelal, recyclede platen. Zoveel mogelijk van het materiaal dat gebruikt is voor de expositie is recyclet van voorgaande jaren of tweedehands bemachtigd, vertelt directeur Andrea Hooymans tijdens de rondleiding. Zo is de balie bij de ingang bijvoorbeeld gemaakt van een oud bed frame.

Dit jaar is de connectie tussen de grote wereld en het kleine Groningen extra benadrukt met de toevoeging van de tentoonstelling “Rise Up”: het verhaal van het Noorden in tijden van protest, slechts een aantal krakende trappen omhoog, te vinden op het balkon. Er waren nogal wat protesten in het noorden afgelopen jaar, veel die ik eigenlijk al bijna vergeten was maar die best overweldigend zijn wanneer je ze zo allemaal naast elkaar ziet. Boerenprotesten, Black Lives Matter protesten, Anti-/pro zwarte piet protesten maar ook anti commerciële vluchten protesten in Drenthe; Nederlanders zijn nog regelmatig op de been om te strijden voor wat ze belangrijk vinden.

Naast protestverhalen en idealenstrijders laat de tentoonstelling ons ook kennis maken met een heleboel goede burgerinitiatieven die proberen om mensen samen te brengen. “Gewoon een kop koffie”, bijvoorbeeld, een initiatief van Ritzo ten Cate waar je een wandeling kan maken met een dakloos persoon. Andrea vertelt er enthousiast en uitgebreid over. Ook vertelt ze over het effect dat de synagoge als locatie heeft op een aantal thema’s die weergegeven zijn in de foto’s van “World Press Photo”. White supremacists in Amerika die de verjaardag van Hitler vieren bijvoorbeeld, heftig! Er worden duidelijk geen thema’s gemeden in de tentoonstelling. Protest is, naast in “Rise Up”, ook een veelvoorkomend thema in de foto’s van “World Press Photo”. Wat voornamelijk opvalt is de rol van jonge mensen in protestbewegingen, ook te zien in de World Press Photo van dit jaar, een foto van Yasuyoshi Chiba waarin we een jonge man zien, verlicht door zaklampen op mobiele telefoons terwijl hij protest poëzie voordraagt.

Er is veel verdriet en woede te zien op veel van de foto’s maar ook veel verbroedering en liefde, als je even de tijd neemt om goed te kijken. Dat is ook de voornaamste reden om toch even de moeite te nemen om naar de tentoonstelling te gaan, in plaats van de foto’s op internet te bekijken, sommige dingen zie je alleen wanneer je er recht voor staat. Ik vind de combinatie van “Rise Up” en “World Press Photo” zeer geslaagd. Het is heerlijk om langs foto’s van over de hele wereld te wandelen en even meegenomen te worden in de natuur of in iemands bijzondere verhaal om daarna een beeld te zien van Groningse boeren die hamburgers bakken op de snelweg naar Den Haag. Grote en kleine verhalen komen samen in de synagoge in Groningen, zeker een aanrader.

World Press Photo Exhibition 2020
 tot en met zondag 6 december
 8 (regulier) • 5 (studenten/jongeren) • 1 (Stadjerpas/tot 12 jaar)
 Synagoge Groningen
Facebook

Nicky says:

“A lot of anger and sorrow can be seen on many of this year’s pictures but also a lot of fraternization and love, if you take the time to look closely. This is also the main reason to go outside and visit the exposition in real life instead of looking at the photo’s online, some things you can only see when you’re standing right in front of it.”


The Folkingestraat in Groningen ends with a unique building, the synagogue. A beautiful and eye-catching building which many of us regularly cycle past and don’t really give a second glance after a while, let alone stop to take a look inside. From November 19 until December 6, 2020, the synagogue functions as the exposition space for the NonFiction Photo Festival. I personally always highly appreciate it when an exposition or performance comes with an awesome location which you wouldn’t often find yourself inside of. Poking around in the beauty of Groningen and between beautiful photos from all over the world is a great way to spend a couple of free hours if you ask me. On the ground floor we can find the winning photos from “World Press Photo”, chosen from over 73.000 submissions and put on display on, often, recycled material. Most of the material used for the exhibition has been recycled from last year or obtained secondhand, as director Andrea Hooymans tells us during the tour. The counter at the entrance, for example, is made from an old bedframe.

This year the connection between the big world and the small in Groningen is enhanced with the addition of the exposition “Rise Up”: the story of the North in times of protest, just a couple of creaking staircases up on the balcony. There have been plenty of protests in Groningen this year, a lot of which I had almost forgotten about, but which are pretty overwhelming seeing them all next to each other. Farmer protests, Black Lives Matter protests, Anti-/pro zwarte piet protests but also anti commercial flights protests in Drenthe; the Dutch regularly go out to fight for what they find important.

Besides these protest stories and ideal warriors, de exposition also gets us acquainted with a bunch of really cool citizens‘ initiatives which try to bring people together. “Gewoon een kop koffie”, for example, an initiative by Ritzo ten Cate, where you can go for a walk with a homeless person. Andrea tells us extensively about all the initiatives. She also tells us about the effect the synagogue has as this year’s location on a couple of themes displayed in some of the “World Press Photo” photos. White supremacists in America who celebrate Hitlers birthday, for example, pretty intense! There are definitely no themes being shunned from the exposition. Protest is, in addition to “Rise Up”, also a common theme in the photos from “World Press Photo”. What mainly stands out is the role of young people in protest movements, which can also be seen in the World Press Photo of the year. A photo by Yasuyoshi Chiba in which we can see a young man, lit up by the flashlights on dozens of phones while he recites protest poetry.

A lot of anger and sorrow can be seen on many of this year’s pictures but also a lot of fraternization and love, if you take the time to look closely. This is also the main reason to go outside and visit the exposition in real life instead of looking at the photo’s online, some things you can only see when you’re standing right in front of it. I think the combination of “Rise Up” and “World Press Photo” is very successful. It is wonderful to stroll past photos from all over the world and to be drawn in by the nature or someone’s remarkable story to then see an image of Groninger farmers baking hamburgers on the highway to The Hague. Big and small stories come together in the synagogue in Groningen, highly recommended.