YU: The Lost Country | Galerie Noorderlicht

Kunstcurator Maayke Meijering Maayke zegt:

“Samen vertellen de foto’s en teksten over (verloren) identiteit, landen in crisis, gevallen communisme, individuele levens, het collectief, een breuk met het verleden, of juist de connectie, en een blik op de toekomst.”


 English

Wat maakt jou tot wie je bent? Je familie, hobby’s, werk, gevoelens? Zeker. Maar wat dacht je van je geboorteland? Stel je voor: het land waar je familie vandaan komt, waar je geboren werd, waarin je opgroeide… bestaat niet meer. Wanneer iemand vraagt waar je vandaan komt weet je niet wat je moet zeggen. Het land dat op je lippen ligt, staat niet meer op de kaart.

Het overkwam Dragana Jurisic. Ze werd geboren in Joegoslavië, dat sinds 1991 niet meer bestaat. In dat jaar brandde ook het appartement van haar familie volledig uit. Daarmee ging haar verleden letterlijk en figuurlijk in rook op. Samen met alle huisraad, kleding en andere persoonlijke spullen, verbrandden ook duizenden foto’s, die haar vader jarenlang als amateurfotograaf maakte. De dag daarop zou hij zijn laatste foto maken: om de schade voor de verzekering vast te leggen. Dat was ook het moment dat Jurisic de traditie van haar vader besloot voort te zetten. Ze realiseerde zich na het verliezen van haar jeugdfoto’s, dat deze haar hielpen om herinneringen vast te houden. Zonder de foto’s verloor haar jeugd aan glans, vervaagde het steeds verder. Het was een even passend als schrijnend symbolisch einde van haar jeugd in een land dat ophield te bestaan.

In 2011 besloot Jurisic, die inmiddels Iers staatsburger was geworden, een reis te ondernemen naar haar voormalige geboorteland. Dat deed ze door in de voetsporen te treden van schrijfster en journalist Rebecca West, die aan het eind van de roerige jaren ’30 van de vorige eeuw Joegoslavië verkende en er een bijzonder reisverslag van schreef, ‘Black lamb and grey falcon’ (1941). Jurisic’ reis werd een zoektocht naar het Joegoslavië van haar jeugd, van haar herinneringen, maar ook een zoektocht naar antwoorden over zichzelf. Ze legde haar ervaringen vast op de gevoelige plaat en stelde er een tentoonstelling van samen, YU: The Lost Country, die nu te zien is in Galerie Noorderlicht.

De tentoonstelling is er niet één van snel wat mooie plaatjes kijken. Wél één van je inleven, de tijd nemen, lezen, associëren, ontdekken. In de tentoonstelling zie je namelijk ook foto’s van bladzijden uit het boek van West, die essentieel zijn bij het begrijpen van het verhaal dat Jurisic je probeert te vertellen. Let op de onderstreepte passages en lees ook haar eigen aantekeningen in de kantlijn, zinnen uit haar dagboek. Samen vertellen de foto’s en teksten over (verloren) identiteit, landen in crisis, gevallen communisme, individuele levens, het collectief, een breuk met het verleden, of juist de connectie, en een blik op de toekomst. Dit is geen tentoonstelling voor luie mensen, je moet er een beetje voor werken. Maar daar krijg je wel een dosis inzicht (en een hele lading vervolgvragen) voor terug. Gaan!

YU: The Lost Country
tot en met zondag 27 mei
 gratis
Galerie Noorderlicht

Kunstcurator Maayke Meijering Maayke says:

“Together, the pictures and the text tell you about (lost) identity, countries in crisis, fallen communism, individual lives, the collective, a break with the past, or a connection with it, and a look to the future ahead.”


What makes you who you are? Your family, hobbies, work, feelings? Certainly. But how about the country you were born? Imagine: the country your family comes from, where you were born, where you grew up…no longer exists. When someone asks you where you’re from you don’t know what to say. The country, although its name is on your lips, has disappeared the map.

It happened to Dragana Jurisic. She was born in Yugoslavia, which no longer exists since 1991. The same year, the apartment of her family burned down completely. With that her past went up in smoke, literally. Together with her interior, clothes, and other personal belongings, thousands of pictures her dad took as an amateur photographer burned away. The next day he would take his last photograph: to capture the damage for the insurance company. It was also the day Jurisic decided to continue her father’s tradition. After losing her childhood photographs, she realized how they helped her to preserve her memories. Without these pictures, her youth lost its shine and started to fade away. It was both a fitting and a poignantly symbolic end of her childhood in a country that ceased to exist.

In 2011, Jurisic, who in the meantime had become an Irish citizen, decided to make a trip to her former birth country. She did it by following in the footsteps of writer and journalist Rebecca West, who explored Yugoslavia at the end of the 30s and wrote a remarkable travel report about it, Black lamb and grey falcon (1941). Jurisic’ journey turned into a search for the Yugoslavia of her childhood, for her memories, but also for answers about herself. She captured her experiences in photographs and composed an exhibition out of them, Yu: The Lost Country, which is shown in Galerie Noordelicht.

The exhibitions is not one in which you get a quick look of some nice pictures. It is one of empathizing, taking your time, associating, and discovering. In the exhibition you also see pages from the book of West, which are essential in trying to understand the story Jurisic is trying to tell. Pay attention to the underlined passages and read her own notes scribbled next to them, sentences from her diary. Together, the pictures and the text tell you about (lost) identity, countries in crisis, fallen communism, individual lives, the collective, a break with the past, or a connection with it, and a look to the future ahead. This is not an exhibition for lazy people, it requires a little effort. But in return it gives you a good dose of insight (and a load of subsequent questions). Go!